10 ciekawych faktów o Pałacu Królewskim w Madrycie, o których być może nie wiesz

Pałac został pierwotnie zbudowany przez Muhammada I, emira z dynastii Umajjadów w Kordobie, który w czasie swojego panowania wykorzystywał go jako placówkę. W końcu król Henryk III przebudował ten obiekt, dodając wieże, bo służył on też do celów obronnych. Później jego syn zrobił z tego pałacu swoją rezydencję królewską. Gdy Filip II objął tron, uczynił Madryt stolicą Hiszpanii i postanowił odnowić cały pałac.

Wnętrza Pałacu Królewskiego w Madrycie zostały urządzone z wykorzystaniem drogich materiałów, takich jak mahoniowe drzwi, Hiszpański marmur i sztukateria. Możesz też podziwiać obrazy znanych artystów, takich jak Juan de Flandes, Caravaggio, Francisco Goya i Velázquez. Wszystko w pałacu odzwierciedla historyczną i artystyczną kulturę Hiszpańską. Znajdują się tam też najcenniejsze hiszpańskie zegary, zegarki, kosztowna srebrna zastawa oraz meble, z których niegdyś korzystała rodzina królewska.

Pałac Królewski w Madrycie stoi w miejscu dawnej mauretańskiej fortecy Alcázar. W 1083 roku król Alfons VI zdobył Madryt i od czasu do czasu korzystał z tej twierdzy, a w końcu w 1329 roku uczynił ją swoją rezydencją. Później, w 1734 roku, pałac spłonął w pożarze, a na polecenie króla Filipa V zbudowano nowy.

Pałac Królewski spłonął w 1734 roku, a gaszenie pożaru się opóźniło, bo miejscowi pomylili dzwony alarmowe z wezwaniem do modlitwy. W pożarze spłonęły ważne dzieła sztuki, w tym obraz „Wypędzenie Maurów” autorstwa Diego Velázquez.

To naprawdę ciekawy fakt dotyczący Pałacu Królewskiego w Madrycie – klatka schodowa została wykonana z jedynego egzemplarza marmuru św. Augustyna. Ma ponad 70 stopni, które prowadzą do różnych pokoi udostępnionych dla zwiedzających. Na dole znajdują się dwa lwy wyrzeźbione przez Felipe de Castro i Roberta Michela.

Karol III zatrudnił architekta z Sycylii, Francesco Sabatiniego, żeby rozbudował pałac. Miał w planach dobudować galerie i arkady wokół pałacu, ale udało mu się ukończyć tylko jeden kwadrat po południowej stronie. Po północnej stronie znajduje się królewska stajnia. W późniejszej części XX wieku stajnię zburzono i utworzono ogrody Sabatinich.

Ogrody zostały zaprojektowane w symetrycznym stylu francuskim w 1933 roku za rządów republiki. Projektantem Ogrodu Sabatiniego był architekt Fernando Garcia Mercadel. Ogród ten otrzymał tę nazwę, bo to właśnie Sabatini jako pierwszy zaprojektował stajnie, które kiedyś zajmowały teren obecnego ogrodu.

Ogrody Pałacu Królewskiego znane są pod nazwą Campo del Moro, co oznacza „Pole Maura”. Został założony na polecenie króla Filipa II, a później król Filip IV go ulepszył, dodając do ogrodu fontanny i różne rośliny.

Sala tronowa, znana jako najwspanialsze pomieszczenie w całym pałacu, wyróżnia się bogatym wyposażeniem w postaci luster, które służą do jej dekoracji. Tirpolo, który zaprojektował te pokoje, sprawił, że dzięki swoim obrazom pomieszczenie zyskało na pięknie i elegancji. W tym pokoju znajdowały się wszystkie dekoracje zachowane z czasów króla Karola III.

Królewska Zbrojownia, której zbiory obejmują eksponaty z XIII wieku, słynie z tego, że jest jedną z najlepszych na świecie. Można tu obejrzeć broń, której cesarz Karol V używał w bitwach. Można tu też znaleźć tarcze i kapelusze typu burgonet zaprojektowane przez Francesco i Filippo Negroli. W Pokoju Koronnym przechowywane są klejnoty w koronie i berło monarchii Hiszpańskiej.