San Juan de los Reyes: Niedoceniany klasztor w stylu gotyckim w Toledo

W 1476 r. królowa Izabela I nakazała budowę tego kościoła, aby upamiętnić dwa wydarzenia: narodziny syna i zwycięstwo w bitwie pod Toro. Miało to być ich miejsce pochówku, dopóki plany się nie zmieniły, a Granada stała się ich ostatecznym miejscem spoczynku.

Budynek został zaprojektowany przez Juana Guasa w stylu gotyku izabelińskiego, późnego gotyku powszechnego za panowania katolickich monarchów. Zauważysz również wpływy mudéjar, zwłaszcza w sufitach krużganków. Jest to mieszanka, która odzwierciedla warstwy kulturowe Toledo i zmieniającą się tożsamość Hiszpanii pod koniec XIV wieku.

Spójrz w górę na zewnątrz kościoła, a zobaczysz żelazne łańcuchy wiszące na murach. Pochodziły one od chrześcijańskich więźniów przetrzymywanych niegdyś przez Maurów. Po ich uwolnieniu łańcuchy zostały umieszczone w tym miejscu, aby upamiętnić ich wolność.

Główna część kościoła jest wąska i wysoka. Gdy wchodzisz do środka, twoje oczy naturalnie wznoszą się ku sufitowi. Żebrowane sklepienia są typowe dla późnogotyckich kościołów i miały na celu podniesienie Cię na duchu.

W centrum chóru zobaczysz misternie rzeźbione drewniane stragany. Za nimi znajduje się duży pozłacany ołtarz przedstawiający sceny z życia Chrystusa i Matki Boskiej. Odzwierciedla przejście od sztuki średniowiecza do sztuki renesansu.

Ten dwupiętrowy krużganek jest jednym z najspokojniejszych miejsc w kościele. Dolny poziom posiada łuki i przestrzeń ogrodową, podczas gdy górna galeria posiada drewniany sufit Mudéjar. Jest to ciche, spokojne i dobre miejsce na przerwę podczas spaceru po Toledo.

Główne drzwi kościoła są szczegółowe i wyróżniają się nawet z daleka. Tuż obok wiszą łańcuchy uwolnionych więźniów. To część historii kościoła i jego miejsca w religijnej historii Hiszpanii.